Geschiedenis Alalay

Gonzales Alalay is 20 jaar geleden ontstaan. Claudia Gonzales, de oprichtster, was toen een studente burgerlijk ingenieur. Nu is ze de directrice van de organisatie. Toen ze op weg was naar de universiteit om een examen te gaan afleggen ’s ochtends zag ze een 20-tal kinderen uit het standbeeld kruipen gelegen voor het universiteitsgebouw. Er was juist een tuinier het perkje rond het standbeeld aan het verzorgen toen deze kinderen uit het beeld kropen. Hij spoot ze nat met de water uit de waterslang. En riep hen na dat ze ratten waren en dat ze daar niet meer mochten komen. De grote jongens liepen snel weg, enkel Joaquin van 4 jaar bleef achter op het trottoir zitten. Claudia ging naast Joaquin zitten om hem te vragen of hij de nacht in het standbeeld had doorgebracht. Ze begon met hem te praten. Later besloot Claudia om Joaquin mee naar huis te nemen.

Ze begon zich de problematiek van de kinderen in straatsituatie meer en meer aan te trekken en besloot te handelen. Met hulp van haar nonkel richtte ze het eerste tehuis op in La Paz. Ze legde contact met de kinderen op straat op de begraafplaats en in de bomen (de slaapplaatsen van de kinderen) of tijdens het voetballen. De kinderen die opgevangen wilden worden waren welkom in het tehuis. Ze gaven het tehuis de naam: Alalay. Dit betekent in Quechua-taal: “het is koud”. De jongeren vertelden dat deze term weergaf dat ze het ’s nachts zo koud hadden als ze buiten moesten slapen, maar ook dat het leven voor hun koud aanvoelt. Joaquin is ondertussen 24 jaar en is onderwijzer geworden.

De organisatie is uitgegroeid naar vier steden: La Paz, Cochabamba, Santa Cruz en El Alto. Op dit moment worden er een 3000tal kinderen geholpen door Alalay. In totaal zijn hebben er al 20.000 kinderen baat gehad bij de hulp van Alalay.