Fundación Alalay is een organisatie in Bolivia die kinderen die leven in straatsituatie en kinderen die een verhoogd risico lopen om op straat te gaan werken of leven een nieuw perspectief aanreikt. De missie van Alalay is om de spirituele, emotionele, economische en sociale armoede van de kinderen, adolescenten en families om te buigen, aan de hand van een preventie- en beschermingsprogramma, naar het voorbeeld van Jezus.

Ontstaan

Alalay is meer dan 20 jaar geleden ontstaan. Claudia Gonzales, de oprichtster, was toen een studente burgerlijk ingenieur. Nu is ze de directrice van de organisatie. Toen ze op een ochtend op weg was naar de universiteit om een examen af te leggen, zag ze een 20-tal kinderen uit een standbeeld kruipen gelegen voor het universiteitsgebouw. Er was net een tuinier het perkje rond het standbeeld aan het verzorgen, toen deze kinderen uit het beeld kropen. Hij spoot ze nat met water uit de waterslang en riep hen na dat ze hier niet meer mochten komen. De grote jongens liepen snel weg, enkel Joaquin van 4 jaar bleef achter op het trottoir zitten. Claudia ging naast Joaquin zitten om hem te vragen of hij de nacht in het standbeeld had doorgebracht. Ze begon met hem te praten…

Claudia trok zich de problematiek van de kinderen in straatsituatie meer en meer aan en besloot te handelen. Met hulp van haar nonkel richtte ze het eerste huis op in La Paz. Ze legde contact met de kinderen op straat, op begraafplaatsen en in de bomen (de slaapplaatsen van de kinderen) of tijdens het voetballen. De kinderen die opgevangen wilden worden waren welkom in het huis. Ze gaven het huis de naam: Alalay. Dit betekent in Quechua-taal: “het is koud”.

Joaquin is ondertussen 24 jaar en is onderwijzer geworden.

De organisatie is uitgegroeid naar vier steden: La Paz, Cochabamba, Santa Cruz en El Alto. Op dit moment worden er een 3000tal kinderen geholpen door Alalay. In totaal zijn hebben er al 20.000 kinderen baat gehad bij de hulp van Alalay.

Doel

Alalay heeft enkele hoofddoelen: Degelijke en veilige huisvesting, Schoolgaan van de kinderen, Technische training voor adolescenten, Creatieve workshops, Gebalanceerd dieet en Gezondheidszorg.

Verdere hoofddoelen: Ontwikkeling van persoonlijke en sociale vaardigheden van de kinderen en hun familie, Ontwikkeling van levensvaardigheden van kinderen, familie en leerkrachten, Productieve vaardigheden van ouders verhogen en Netwerk in de gemeenschap bouwen van vrede en positieve attitude.

Deze doelen probeert Alalay te bereiken via twee programma’s: preventieprogramma het en het beschermingsprogramma.

Tijdens het beschermingsprogramma worden de kinderen residentieel opgevangen: ze wonen in een tehuis. Kinderen die reeds in straatsituatie leven worden opgevangen in dit programma. Het beschermingsprogramma bestaat uit vier fases.

Beschermingsprogramma

Eerste fase

In de eerste fase gaat er een psycholoog samen met andere vrijwilligers naar de straat om de kinderen te benaderen. Spelenderwijs leren ze elkaar beter kennen en wordt er een vertrouwensband opgebouwd. Indien de kinderen beslissen dat ze graag willen geholpen worden door Alalay wordt er contact gezocht met eventuele familieleden en gaan de kinderen over naar de tweede fase.

Tweede fase

In de tweede fase komen ze terecht in het opvangtehuis in de stad. Daar maken ze kennis met de manier van werken van Alalay, de rechten en plichten die ze hebben, de taken die ze moeten doen en beginnen ze ook naar school te gaan. Indien de kinderen voor een langere tijd stabiel geleefd hebben in de tweede fase en wanneer er geen mogelijkheid is om terug te keren naar familie, gaan ze over naar de derde fase.

Derde fase

De derde fase is in El Torno, in een dorpje 40km buiten Santa Cruz. Er wonen momenteel 60 kinderen in deze aldea. Ze leven in vijf verschillende huizen. In elk huis worden de kinderen verzorgd door twee opvoeders die elkaar wekelijks afwisselen. Er werken dus in totaal 10 opvoeders in de aldea die elk zorgen voor een tien- tot vijftiental kinderen. Zij eten, slapen en leven samen met de kinderen 24 uur op 24, 7 dagen op 7. Het is ook hun taak om de kinderen te begeleiden met het huiswerk. De opvoeders hebben geen opleiding genoten. Naast de opvoeders is er een klinische ploeg aanwezig in de aldea. Deze ploeg bestaat uit een coördinator, een financieel medewerker, een spiritueel begeleider, een sociaal werkster en een psychologe. Hun functie bestaat erin de kinderen zo goed mogelijk te ondersteunen zodat hun (basis)behoeften worden voorzien en de vooropgestelde doelen worden bereikt. In tegenstelling tot de opvoeders leven deze mensen niet in de aldea. Ook wonen er vrijwilligers in de aldea. Deze mensen komen uit Europa, de Verenigde Staten of Canada voor variabele tijd om te helpen waar ze kunnen.

Vierde fase

Als de kinderen 15 jaar oud zijn, gaan ze over naar de vierde fase. Dan gaan ze terug naar het opvangtehuis in de stad. Ze hebben daar de mogelijkheid om technische vaardigheden aan te leren en beginnen begeleid te werken zodat ze op hun 18 jaar zelfstandig kunnen leven. Een enkeling zal de mogelijkheid krijgen om naar school te blijven gaan en een hogere studie aan te vangen.